artykuły i opracowania

Ryszard grał rolę mężczyzny przez lata małżeństwa ze Śnieżynką, córka też się niczego nie domyślała. Ale on wiedział wszystko, bo pytał samego Lwa - Starowicza.

Część pierwsza dokumentu wydanego przez Thomasa Hammarberga, Komisarza Praw Człowieka Rady Europy

Rozprawa o tym, jak hormony wpływają na tożsamość płciową człowieka, a także jego orientację seksualną.
Czy przejawy transwestytyzmu, transgenderyzmu, transseksualizmu biseksualizmu i homoseksualizmu powinno uznać się za naturalne?

Wydawać by się mogło, że co jak co, ale ciąża i poród są doświadczeniami specyficznie kobiecymi. Choć czasem łączą się z nimi fizyczne dolegliwości, ból czy niepokój, ostatecznie przykrości te nie są w stanie przekreślić faktu, że przeżycie, którego mamy możliwość doświadczać, ma charakter błogosławiony – pozwala przecież bezpośrednio, we własnym ciele dotknąć najgłębszej tajemnicy życia.

Kliniki chirurgii plastycznej to dość specyficzne miejsca, z równie specyficzną klientelą i personelem. „Transseksmisja” Tatiany Szkapienko przedstawia oczami pani manager kaliningradzką „Brazylię” właśnie w taki sposób.

Dotychczas osoby transseksualne najczęściej siedziały cicho w szafie, procedurę korekty płci przechodziły bez rozgłosu i natychmiast po zmianie dokumentów znikały gdzieś w tłumie, zmieniały środowisko, wyjeżdżały do innego miasta i żyły zgodnie z odczuwaną właściwą płcią. To naturalne, że chciały zapomnieć o tym, że kiedyś musiały funkcjonować w innej płci. A właściwie, żeby otoczenie nie znało tej prawdy. Gdybyśmy żyli w społeczeństwie otwartym na różnorodność, wśród ludzi wolnych od uprzedzeń i nienawiści do wszelkiej odmienności, byłoby łatwiej przyznawać się do nieakceptacji własnej płci czy homoseksualizmu.

Biologicznie przynależę do płci męskiej, psychicznie to coś pomiędzy, a tak w ogóle to chciałabym być kobietą.
Trans+les=WNM*
Autor: Magda Pocheć

"Biologicznie przynależę do płci męskiej, psychicznie to coś pomiędzy, a tak w ogóle to chciałabym być kobietą.
Nie wymyślono jeszcze takiej kategorii, by można to było nazwać – stwierdza Ania, partnerka życiowa Grety."

Brak ustawodawstwa antydyskryminacyjnego, prawo antyaborcyjne, które pozbawia kobiety należnej ochrony ich zdrowia i życia, brak edukacji seksualnej i straszenie uczniów homoseksualizmem.

Kiedy chłopaki grają w przedszkolu w nogę, zawsze chcą mieć w drużynie Igora, który jest świetnym strzelcem. Ale piłka nożna nie jest jedyną pasją Igora. Bardzo chętnie pobawiłby się lalkami, przemyca nawet jedną w plecaku do przedszkola. Okazuje się jednak, że to wcale nie jest takie proste....

"Wszystko funkcjonuje tak, jakbyśmy – osoby transseksualne – wcale nie istnieli”

Fotograf, pracownik socjalny i pisarz – Axel Léotard podpisuje swoją książkę „Mauvais Genre” („Zła płeć” przyp. tłum.) – pierwszą udaną francuską powieść poruszającą temat transseksualizmu. Daje w niej przygnębiającą „wizję lokalną” francuskiej opieki nad osobami transgenderowymi i transseksualnymi.

Artykuł naszego kolegi Wiktora, napisany specjalnie dla "Innej Strony"

Niektóre badania podają, że osoby transseksualne stanowią 0,01% społeczeństwa. Rodzą się w określonym ciele – męskim lub żeńskim – które uważają za niewłaściwe. Wszystko w nich zdaje się wołać, że zaszła pomyłka. Ale jak tego dowieść?

Marianna doświadczyła bezdomności, przemocy, odrzucenia i samotności. Przetrwała, uratowała swą naturalną kobiecość.

Niektórzy mężczyźni już w młodości powzięli decyzję, że zmienią płeć. Obecnie są wśród nich lekarki, attaché prasowi, dziennikarki, dyrektorki handlowe, aktorki, tancerki…
W Bangkoku „ladies boys” są zadziwiająco zintegrowane ze społeczeństwem.

Nicole Roukema jest 13-letnią dziewczynką. Jeszcze zaledwie dwa lata temu była chłopcem, o imieniu Neils. Będąc bardzo młodym, zdecydował się skorygować płeć. Postanowił zacząć żyć jako dziewczynka, mając wsparcie rodziców. Nicole czuje się dziewczyną i wychodzi z domu jako dziewczyna. Ale nie może przejść chirurgicznej korekty płci (operacji SRS), dopóki nie skończy 18 lat.

Ktoś kiedyś, w kilka chwil po urodzeniu, na podstawie pobieżnego oglądu, określił płeć dziecka jedną z dwóch nazw - dziewczynka lub chłopiec - zapisano to w jego dokumentach.
Tak rozpoczął się proces społecznego wdrukowywania w tożsamość tego człowieka stygmatu jego płci. Najczęściej okazuje się, że ten ktoś miał rację. Dziewięćdziesiąt kilka procent ludzi urodzonych z narządami płciowymi określonego rodzaju, utożsamia się potem (lub utożsamia w znacznym stopniu) z płcią jaką one znamionują. W kilku procentach przypadków bywa jednak inaczej.

Rozmowa z Anną Grodzką i Wiktorem Dynarskim z Fundacji Trans-Fuzja, działającej na rzecz osób transpłciowych

Nasza psychiczna tożsamość płciowa determinowana jest przez naszą płeć biologiczną oraz procesy wychowania i interakcji człowieka z otoczeniem społecznym.

Gender Recognition Act to brytyjska ustawa regulująca sytuację prawną osób transseksualnych.

Wywiad z Anną Grodzką,
Rozmawiała: Magda Pocheć

Brytyjska ustawa o uznaniu płci (Gender Recognition Act) stworzył model do naśladowania dla pozostałych państw europejskich. Dzięki przepisom tej ustawy transseksualiści w Wielkiej Brytanii korzystają obecnie z najskuteczniejszej w Europie ochrony prawnej. Poniższy artykuł przedstawia analizę wniosków o uznanie płci socjalnej transseksualisty, certyfikatów zaświadczających przynależność do płci nabytej, a także składu i zadań organów kompetentnych do ich wydania, procedury uznania płci oraz dowodów w postępowaniu.

Pierwszy w Europie akt regulujący zarówno prawne, jak i medyczne aspekty operacyjnej zmiany płci wydano w 1972 r. w Szwecji. Jednak bezkonkurencyjnym „liderem” w tej dziedzinie od lat pozostaje Wielka Brytania. To właśnie Gender Recognition Act stworzył model do naśladowania dla pozostałych państw europejskich. Dzięki przepisom tej ustawy transseksualiści w Wielkiej Brytanii korzystają obecnie z najskuteczniejszej w Europie ochrony prawnej.

Na pewno wiele osób się boi pójść do specjalisty, szczególnie osoby trans. Ale to jest tak, jak z budowaniem kanapy czy stołu – i stół, i kanapę możemy zbudować sami, ale szybciej i łatwiej jest pójść do kogoś, kto już się na tym zna.

Położyła się obok mnie na łóżku i powiedziała: - Chcę być dziewczynką. Nie jestem chłopcem. To nie moje ciało. Wszystko jest nie tak.

Transfobia (lub rzadziej: transuprzedzenia i transmizogynia - te ostatnie odnoszące się do transfobii wobec transkobiet TS m/k) oznacza dyskryminację osób transpłciowych (transseksualnych, transwestytycznych, transgenderowych) (por. fobia). Celowa bądź nie, transfobia może mieć poważne konsekwencje dla osób będących jej obiektem. Wiele osób trans doświadcza również homofobii ze strony osób błędnie traktujących medycznie rozpoznane zaburzenia tożsamości płciowej jako formę homoseksualizmu.

Na spotkaniach grupy kobiety poruszają sprawy praktyczne, na przykład, jak znaleźć rozszerzacze pochwy... Unikają eufemizmów. Mówią, że urodziły się z wadą rozwojową. Mówią, że oglądają swoje ciała w lustrze, szukając śladów męskości.

Anke 14 lat temu urodziła chłopca o imieniu Johannes, ale w tej chwili jej dzieckiem jest Johanna. W wieku 14 lat, Johanna stała się najmłodszą osobą w Niemczech która rozpoczęła leczenia żeńskimi hormonami płciowymi w celu zmiany płci.

Coraz częściej podejmowane są na świecie inicjatywy mające na celu zdefiniowanie i rozpowszechnienie standardów prawnych dotyczących praw osób LGBT. Jednym z najważniejszych przedsięwzięć tego typu było opracowanie w 2006 r. przez panel międzynarodowych ekspertów dokumentu zawierającego rekonstrukcję międzynarodowych standardów praw człowieka w odniesieniu do orientacji seksualnej i tożsamości płciowej, tzw. Zasad Yogyakarty (ang. Yogyakarta Principles).

Projekt Przyjazny ginekolog (KPH) a potrzeby medyczne niektórych transmężczyzn

Detektyw-transwestyta na tropie zabójcy Buziaczka.
Zamordowany Buziaczek był kiedyś uwikłany w niezwykły romans. Kto i w jakim celu popełnił zbrodnię? W kręgu podejrzanych jest gospodyni domowa, dziwna dziennikarka, hipnotyzer amator i członek pewnej bardzo konserwatywnej partii...

Urodziłem się w 1950 roku jako trzecia z kolei córka w rodzinie chłopskiej. Mam 3 siostry i brata. Moje dzieciństwo nie było piękne - było czymś, czego nie potrafię przelać na papier. Nie chcę tego pamiętać i do tego wracać. Do chwili przeczytania w prasie artykułu o problemach takiej osoby jak ja, moje życie było koszmarem.

Transseksualizm, „uwięzienie” w skórze przeciwnej płci. Tak to czują. Zmienić duszy się nie da, ale można dostosować do niej ciało. Oznacza to kilka bolesnych operacji i długą przeprawę przez sale sądowe.

Spojrzenie na kobiecość kogoś, kto wychował się jako mężczyzna i był traktowany jako mężczyzna, nie zawsze ma wiele wspólnego z prawdziwym obrazem kobiety, czy ogólniej – kobiecości. Obiegowe opinie, stereotypy, kłamstwa powtarzane z uporem maniaka, budują wizerunek kobiety, któremu i trudno sprostać, i z którym trudno się pogodzić. Kobieta czasem jawi się jako baśniowy twór, absolutnie szlachetny, piękny i mądry, a czasem jako głupia gąska, co do trzech nie umie zliczyć i spojrzeniem bezbronnej sarenki wpatruje się w swojego bohatera. Kiedy spotkamy kobietę z krwi i kości, która krzyknie, da w mordę zamiast się rozpłakać i sama wymieni sobie koło w samochodzie lub naprawi komputer, to bierze nas konsternacja - czy ona aby na pewno jest kobietą?

Przygotujmy sobie kamerę i taśmę o szerokości 35 mm. Przygotujmy
sobie tolerancję, wrażliwość i nie zawsze jedyną słuszną rację.
Przygotujmy się na odkrycie trzeciej płci

Jeden z prawicowych dzienników (nazwy nie zdradzę, bo co ja tam stare konserwy będę reklamował) tuż przed premierą "Aniołów w Ameryce" ogłosił z trwogą w głosie, że spektakl Warlikowskiego pewnie wywoła burzę. Nie tylko zresztą z tej strony płynęły "komunikaty o możliwości wystąpienia skandalu"

Często spotykam się ze zdziwionymi minami rozmówców, którzy dowiadują się, że transwestytyzm lub transseksualizm nie są kolejną odmienną orientacją seksualną i że w ogóle nie mają wpływu na to, czy ktoś jest homo, czy hetero.

Szłam ulicą czy do sklepu zawsze ze spuszczoną głową, a kiedy ekspedientka pytała „co jeszcze pani podać?”, ja odwracałam się i udawałam, że na coś patrzę, a ona rozmawiała z moimi plecami. I tylko myślałam o tym, żeby już znaleźć się w domu.

poszukuję pilnie 1-3 osób TS/TG, które zechciałyby wypowiedzieć się nt. doswiadczeń dyskryminacji społecznej, oczywiście anonimowo, zostałam poproszona przez krakowskie Towarzystwo Interwencji Kryzysowej o współpracę przy projekcie "W obliczu zbrodni z nienawiści"

Tak, wiemy, wiemy, że niektórzy są agnostykami, ateistami oraz wyznawcami róznych innych religii, których święta wypadają pod zupełnie innymi datami niż te grudniowe, ale mimo to i bez względu na to, jaką i czy w ogóle jakąś religię wyznajecie, życzymy Wam Wesołych Świąt! Pamiętajcie, Święta to dobry czas, żeby przebrać siebie albo żeby przebrać choinkę!

Tekst pojawia się na stronie o transpłciowości, co może dziwić. Ale - nie obce nam dylematy kobiet, niekoniecznie tych zaangażowanych w politykę, ale żyjących życiem, do którego w różny sposób owa polityka się wkrada. Ponieważ jesteśmy ludźmi myślącymi i czującymi, a do hipokryzji nam daleko - wrzucamy tu ten tekst, aby podumać nad problemami kobiet i kobiecości oraz opresywnością kultury.

Decyzja o powołaniu chłopca do życia jako mutche zapada jeszcze w wieku niemowlęcym. Nikt jednak nie przymusza ich do poświęcania swojej męskości celem kultywowania rodowej tradycji. Wręcz przeciwnie, kariera taka dla wielu męskich przedstawicieli plemienia Zapoteków, jawi się jako bardzo kusząca...

W dawnych czasach, czasach życia na równinach, ludzie szanowali wszystkie wizje. Berdache byli wówczas normalną częścią porządku i stylu życia plemion...

W dniach 23 września 2007 – 29 września 2007 grupa przedstawicieli i przedstawicielek polskich organizacji działających na rzecz osób LGBT odwiedziła Holandię i Belgię. Zaproszenie wystosowała COC Haaglanden, haska organizacja walcząca z homofobią, należąca do ogólnoholenderskiej federacji COC Nederland. W wyjeździe, nazwanym z angielska „wizytą studyjną” (study visit), wzięło udział sześć osób: Mirka z KPH Wrocław, Ola z warszawskiej grupy młodzieżowej KPH, Leszek Uliasz z zarządu KPH, Adam z Lambdy Warszawa, Przemek z KPH Toruń oraz ja, czyli Voca z Trans-Fuzji.

Lili Elbe (urodzona jako Einar Wegener) jest pierwszą osobą, o której wiadomo, że przeszła SRS, tj. operację korekty płci. Było to w roku 1930 w Dreźnie, na 20 lat przed pierwszym znanym szeroko SRS-em (Christine Jorgensen). Jednak ta operacja bardzo się różniła od tego, co obecnie nazywamy SRS-em. Składała się z kilku operacji, takich jak kastracja, przeszczep jajników oraz macicy. Chociaż niektóre operacje były udane, ostatnia – piąta – przeszczep macicy, najprawdopodobniej spowodowała komplikacje, w wyniku których Lili zmarła. Lili najprawdopodobniej nie była osobą transseksuaalną, ale hermafrodytyczną. A jej śmierć być może była sfingowana...

Historia polskiego i europejskiego orzecznictwa regulującego dopuszczalność zabiegu chirurgicznej zmiany płci i warunków jego wykonywania oraz zasad sądowego sprostowania zapisów w akcie urodzenia.

20 listopada – tę datę wybrano dla upamiętnienia osób transgenderowych, które stały się ofiarami przemocy ze względu na poczucie przynależności płciowej.

Pojęcie transgenderyzm (skrót: TG) ciężko zdefiniować. Medycyna, nie znając oficjalnie tego terminu, postrzega transgenderyzm jako transwestytyzm albo transseksualizm nieoperacyjny, więc nazwa jest nienaukowa i rozumiana przez ludzi bardzo rozmaicie. Zacznijmy zatem od początku...

Ponieważ znam trochę osób transwestytycznych, nie tylko z internetu, ale także z codziennego życia, to nie mogę sobie odmówić przyjemności skomentowania niektórych transwestyckich pornograficznych opowiadań, jakie można znaleźć w różnych mniej i bardziej popularnych serwisach. Twórcy tych opowiadań mają niecodzienny dar zmieniania co rusz swojej płci i orientacji, a nawet ciała – są kim innym w co drugim zdaniu i mają nawet inne organy, wciąż mając te same!

Geje, postawieni przed kulturowym trybunałem identyfikacji płciowej, muszą dokonać wyboru: jesteś mężczyzną czy kobietą? Wbrew pozorom odpowiedź, jakiej udzielają, nie jest jednoznaczna, prosta, oczywista. Tym bardziej, że nie może zostać ona udzielona raz na zawsze, lecz musi być z mozołem powtarzana – reiterowana – w każdej i we wszystkich chwilach codzienności. Wciąż należy dowodzić swojej męskości – lub jej zaprzeczać, przywoływać jej wzorce – lub je przekraczać. Spróbujmy dokonać szkicowego rozpoznania strategii postępowania wobec tej zagadkowej instancji płci w odniesieniu do tych, którzy określani są i określają się jako homoseksualni mężczyźni. W jaki sposób możliwa jest i – jeśli jest możliwa – jak jest oznaczana homoseksualna płeć – oto pytanie, przed którym stajemy.

Teoria queer zmierza do wykazania wieloznaczności takich pojęć, jak płeć, seksualność, a mówiąc zupełnie szczerze: do wykazania ich bez-znaczności. Teoria queer wskazuje, że wszelkie stabilne "wzorce" "kobiecości", "męskości" i wszelkie "wzorce" "seksualne" są kulturowym konstruktem, a ich stabilność jest wynikiem pewnych procesów przemocy: opisanych przez Foucaulta mechanizmów ujarzmienia , blokowania (czyli zacementowania naszego sposobu myślenia w ramkach ustalonych pojęć, np. z zakresu tzw. "tożsamości seksualnej" czy "płciowej", ramach ukazanych i implantowanych jako naturalne) i parcelacji (czyli "rozparcelowania" naszego życia na kawałki i poddania każdego z nich kontroli "eksperta")...

Bem zakłada, że wszyscy od dziecka uczymy się definicji męskości i kobiecości obecnych i obowiązujących w kulturze, w której się urodziliśmy i wychowaliśmy. Na definicje te składają się zarówno skojarzenia bezpośrednio związane z płcią (np. anatomia), jak i dalsze, metaforyczne, takie jak np. typ kształtu (kanciasty versus okrągły). Te siatki skojarzeń tworzą schematy płci, które ukierunkowują indywidualną percepcję. W miarę dorastania uczymy się stosowania ich do oceny i asymilacji nowych informacji poprzez klasyfikowanie osób, ich cech i zachowań do kobiecej lub męskiej kategorii. Schematy kobiecości i męskości służą również do oceny własnych zachowań czy atrybutów.

Zarówno wszelkie kwestie związane z tematem płci, jak i różnic międzypłciowych budzą powszechne zainteresowanie badaczy, naukowców, psychologów - praktyków, w ostatnich latach także mediów. Na arenie kulturowo - politycznej odbywają się rozgrywki między ruchem feministycznym i antyfeministycznym, nurtami podkreślającymi znaczenie różnic międzypłciowych lub negującymi te różnice, popularne stały się warsztaty, których uczestnicy poszukują źródeł własnej kobiecości i męskości.

Celem niniejszego artykułu jest próba spojrzenia na transseksualizm z nieco innej niż zwyczajowa perspektywy – będzie nią teoria Psychologii Zorientowanej na Proces. Model ten podkreśla dynamikę i zmienność zjawisk, zwraca uwagę na pewną płynność kategorii. Wydaje mi się to szczególnie użyteczne w przypadku transseksualizmu, gdzie nie ma jasności co do przyczyn tego zjawiska, występują również liczne rozbieżności i problemy przy jednoznacznym zdefiniowaniu go.

Przy zawieraniu kontraktu terapeutycznego i określaniu celów terapii należy zaznaczyć, iż celem nie jest wyleczenie zaburzenia identyfikacji płciowej, lecz osiągnięcie przez klienta stabilnego, satysfakcjonującego stylu życia, z realnymi szansami na powodzenie w relacjach, pracy, edukacji i ekspresji własnej płciowości. Terapeuta powinien też przedyskutować z klientem prawdopodobieństwo, że żadne postępowanie medyczne, chirurgiczne czy terapeutyczne nie wymaże całkowicie śladów jego pierwotnej płci i związanych z nią doświadczeń.

Rzecz nie tyczy związków, które się rozpadły z powodu transowania mężczyzny (przynajmniej nie bezpośrednio). Nie tyczy też tych, w których trans wyszedł z szafy bardzo wcześnie (może częściowo). Nie tyczy na pewno tych, w których trans nie jest problemem, tylko wspólną radością związku dwóch ludzi.

Niniejszy artykuł napisałem, aby obalić mity związane z tym jak w świetle prawnym wyglądają zagadnienia związane z transseksualizmem. Postarałem się to przedstawić w przystępny sposób, ale zachowując należytą rzetelność. Pominąłem nieistotne prawnicze rozważania.

Na początku wyrok sądu okręgowego w Krakowie, a potem już tekst – połamany chronologicznie, przetykany fragmentami poezji, opowiadający o życiu faceta, któremu dostało się ciało kobiety.

- Kto ty jesteś? Chłopczyk czy dziewczynka? - spytała małego brzdąca spacerującego z matką je dna z jego licznych przyszywanych ciotek
- Dupa - odrzekło dziecko zirytowane najwyraźniej taką prowokacją akcentując drugą sylabę tupnięciem nóżki. Ciotka spojrzała na matkę.
- No, Izabelo - ładnie wychowałaś córkę.

Homoseksualizm i crossdressing nie są tym samym. Mało który homoseksualista jest crossdresserem, a mało który crossdresser homoseksualistą. Ze względu jednak na to, że zawrówno homoseksualizm, jak i crossdressing przełamują heteronormę, oba zjawiska podajemy w jednym artykule.

Chcemy tworzyć pozytywny wizerunek transwestyty. Zastanawiamy się, jaki ten transwestyta ma być, jak ma wyglądać, jak ma się zachowywać, co powiedzieć może, a czego mu nie wypada, jakie ma prezentować poglądy polityczne i stosunek do innych ludzi, do ludzi zwykłych i różnych odmieńców, aby był przez ogół tolerowany. Właśnie – tolerowany – bo o akceptacji, to się nikomu nie śni. No i jaki ten trans może być? Na co mu pozwolimy? Sukienki publicznie nosić może? Czy tylko w czterech ścianach, gdzie nie kłuje nikogo w oczy? Garsonki czy lateks? Peruki krzykliwe czy „naturalne”? Kto może orzec, jaki powinien być transwestyta? Ksiądz? Prezydent? Polski Związek Transów?

Ostatnio byłam świadkiem rozmowy, w której jeden z chłopaków przekonywał, że transwestyci i transseksualiści nie powinni obnosić się ze swoją seksualnością. To, co robią powinni robić w domu. I nikomu tego nie pokazywać. Drugi z chłopaków wyśmiał pierwszego, cytując mu niesławne hasełko „rób to w domu po kryjomu”. Ale o czym my tak naprawdę rozmawiamy?

Jedni mówią o sobie w rodzaju żeńskim, drudzy męskim. Jedni przybierają żeńskie imiona, inni mają nicki jakieś takie zupełnie bezpłciowe. Jak bardzo do nich pasujesz i jak bardzo się od nich różnisz? Kim jesteś? Jak się określisz?

Heteronorma zakłada, że są dwie różne i dopełniające się płcie: kobieta i mężczyzna, oraz że jedynym właściwym związkiem jest związek kobiety z mężczyzną. Heteronorma opiera się na dychotomii płci i ról płciowych.

Powyższy tekst ma za zadanie pokrótce przybliżyć pojęcie genderu i jego ograniczeń. Ograniczeń, które czasem absurdalne, ale na tyle silne, aby nie pozwolić nam być tym, kim chcemy. Bo „nie wypada”.

login

hasło