bzdury

Opublikowany w 2007 roku artykuł Piotra Zychowicza stosuje dziwaczną klasyfikację transseksualistów, dlatego całość wymaga chociaż minimalnego komentarza.

Z artykułem można zapoznać się poprzez archiwum czasopisma Rzeczpospolita tudzież na stronie 7 dni - Polska i Świat.

Komentarz:

Nie chcę zajmować się kwestią możliwości korekty płci u dzieci, ponieważ ten temat z założenia wywoła wiele emocjonujących dyskusji. Chcę natomiast odnieść się do końcowego akapitu, w którym czytamy:

Problem w tym, że wiarygodność doktora Spacka jest poważnie kwestionowana. -Ten człowiek jest powiązany z wieloma groźnymi organizacjami promującymi seksualne wynaturzenia. Ktoś taki nie powinien mieć dostępu do dzieci -uważa Amy Contrada.

W 2006 roku w Worcester w Massachussets Spack prowadził “warsztaty” podczas konferencji zorganizowanej przez organizacje radykalnych transseksualistów. Na to, o czym mówiono podczas imprezy, wskazują tytuły sesji: “Sadomasochizm - bicze, łańcuchy i sznury”, “Seks grupowy” czy “Jak uniknąć odpowiedzialności prawnej, gdy się kogoś torturuje”.

Zastanówmy się przez chwilę, co właściwie autor miał na myśli. Amy Contrada sądzi, że doktor Spack promuje "seksualne wynaturzenia". Dalsza część artykułu wyjaśnia, o jakie dokładnie praktyki chodzi (dokładnie rzecz ujmując, wspomniany sadomasochizm zaliczymy do parafilii) i kto w nich gustuje.

Określenie radykalny transseksualista jest właściwie pustką słowną, ponieważ zrównuje zaburzenie identyfikacji płciowej z, chociażby, poglądami. Dodatkowo wywołuje mylne wrażenie, że tożsamość płciowa stanowi wybór (podobnie mówi się o orientacji seksualnej w niektórych kręgach), a w związku z tym podlega stopniowaniu. Oczywiście, autor tekstu mógł mieć na myśli coś mniej nonsensownego, na przykład to, że istnieją grupy skupiające tylko i wyłącznie transseksualistów gustujących w praktykach sadomasochistycznych, jednakże użycie takiego właśnie określenia (nawet jeśli miałby to być skrót myślowy) jest absolutnie niedopuszczalne.

Latarnik