kompendium wiedzy - TS M/K

Moja operacja w Montrealu


SRS z punktu widzenia pacjenta od A do Z: przygotowanie, narkoza..., przebieg rekonwalescencji. Informacje o tym, czego się spodziewać i co robić przed i po zabiegu.

Operację miałam 28 kwietnia 2008 roku. Koszt operacji wynosi 29 tys. $ oraz 1000 $ kanadyjskich za pobyt i opiekę w specjalnie przystosowanym domu, w którym umieszczane są pacjentki po operacji.
Na 3 tygodnie przed operacją przestałam brać wszelkie tabletki. Przyjechałam do domu, w którym miałam zostać po operacji, aby załatwić papierkowe sprawy. Pokoje były nieduże, ale z mechanicznymi łóżkami, bardzo przydatnymi po operacji, gdy ciężko podnieść się z łóżka.

Drugiego dnia mojego pobytu zostałam zaprowadzona do szpitala (2 minuty drogi z domku). Dostałam środki przeczyszczające i zatrzymujące pracę jelit. Po operacji otworzyłam oczy po jakiś 6 godzinach. Leżałam pod kroplówką, nie czułam bólu, bo działały środki znieczulające i antybiotyk.

W szpitalu byłam 3 dni. Potem zostałam przeniesiona do budynku obok, gdzie jest przeszkolony personel i spotyka się wszystkich pacjentów po operacjach w różnych etapach zdrowienia. Większość z nich dzieli się w tej klinice swoimi wrażeniami z operacji i gojenia. Dzięki temu dużo można się dowiedzieć i w różnych sprawach poradzić drugiej osoby.

Pochwa była zaszyta 3 szwami na 6 dni. Każdego dnia przez zaszyte prawidło oraz cewnik ból był coraz większy. Potem, po 6 dniach siostra przecięła 3 szwy i wyjęła prawidło, co nie bardzo bolało. A wyjęcia cewnika nie czuć. Wtedy nastąpiła wielka ulga.
Przez pierwszy tydzień po wyjęciu prawidła jest krwawienie z pochwy, ale to pierwszy i ostatni raz w życiu - taka przynajmniej jest reguła.

Po wyjęciu cewnika oddaje się mocz od razu samemu, trochę dziwnie z początku to idzie, ale wszystko zależy od ustawienia przy sikaniu i szybko nabiera się wprawy. Pierwszego dnia oddawałam mocz bez bólu, było trochę krwi.

Od razu po wyjęciu prawidła dają 5 sztuk prawideł z jakiegoś plastiku, z zaznaczoną linią, jak głęboko wkładać każde prawidło. Od razu miałam wkładać je 5 razy dziennie. Na czubki nakładałam żel i moczyłam prawidła w wodzie roztworem bakteriobójczym. Przez 10 dni po operacji smarowałam waginę maścią antybiotykową, rano i wieczorem płukałam ją wodą zmieszaną z octem w odpowiednich proporcjach. Rano i wieczorem musiałam robić nasiadówki w wodzie z antybakteryjnym mydłem po 10 minut.

Po miesiącu po powrocie do domu wielu rzeczy już nie trzeba robić, ale na początku człowiek jest bardzo zajęty. Niewiele czasu zostaje na to, by zrobić coś poza domem. Miesiąc teoretycznie siedzi się w domu. Najlepiej zrobić sobie zapasy jedzenia i mieć kogoś do pomocy w tym czasie. Po operacji dostaje się dmuchane koło do siedzenia, ale ja go nie używałam, przez tydzień po operacji jadłam posiłki na stojąco.

Doktor przychodzi i tłumaczy wszystko, co zrobił oraz nową rolę nowego narządu. Pierwszy raz jak zobaczyłam waginę, byłam zdumiona, bo szwy były tylko na liniach warg sromowych. Po 2 miesiącach zanikły. Operacja robiona jest tak, by szwów nie było widać. Trochę się bałam tego, jak to wyjdzie, ale rezultat przeszedł wszelkie moje oczekiwania.

Łechtaczka wytwarzana jest z nasady prącia, więc potrzebuje czasu, by się z powrotem unerwić. Proces gojenia i unerwiania może wiązać się ze specyficznymi doznaniami i odczuwaniem nowego organu np. podczas chodzenia po schodach, czy dźwigania przedmiotów. U różnych osób doznania te mogą różnie wyglądać, różny będzie też czas potrzebny na uzyskanie przez nią sprawności. Moja zaczęła dawać o sobie znać po około miesiącu, z każdym dniem coraz wyraźniej.

Pochwa ma wymiar 12 cm - to większa głębokość niż u biologicznej kobiety. Tabletki mogłam brać po 6 dniach po operacji, bloker hormonu męskiego się odstawia kompletnie.

Stosunek z mężczyzną można mieć po 2 miesiącach po operacji, tak samo po dwóch miesiącach można się wybrać na pływalnię.

Z mojego doświadczenia - bardzo pomaga branie witaminy C przed operacją i od razu po operacji. Spytałam doktora, czy mogę ją brać. Powiedział, że tak. Duże dawki pomagają szybko się goić i zatrzymują ból 6 tys. mg -8 tys. mg dziennie.

Prawideł ze szpitala używa się do roku. Każdego miesiąca inne wymiary. Ja po 2 miesiącach używam 3 razy dziennie 3 wymiarów. Ostatniego wymiar używa się przez całe życie raz w tygodniu, chyba że regularnie uprawia się seks z mężczyzna - wtedy zastępuje on prawidełko :).

Podpaski używałam przez jakieś 40 dni. Przez pierwszych 7-10 dni po operacji w neowaginie występuje krwawienie. Później już tylko wycieki, z każdym dniem coraz mniejsze. Po około 40 dniach należy zaprzestać używania podpasek, bo mogą powodować gromadzenie się bakterii i infekcje. Używa się zwykłych bawełnianych majtek, a w czasie spania waginę najlepiej jest wietrzyć, bo wtedy lepiej się goi.

Także roztwór wody z octem stosuje się przez miesiąc, a potem wagina zaczyna wytwarzać własne środowisko bakteryjne - jest w wewnątrz nawilżona, ale nie w dostatecznej ilości - do seksu należy używać żelu.

Po wytworzeniu waginy cewka moczowa jest umiejscowiona na tym samym miejscu, co u biologicznych kobiet. Znajduje się zatem dużo bliżej odbytu niż przedtem i, pochodzące z niego bakterie, mogą się dużo łatwiej przedostać do jej ujścia i na odwrót. Należy teraz więc bardziej dbać o higienę. Mogą one też zostać mechanicznie przeniesione, podczas oczyszczania tych okolic po załatwianiu potrzeb fizjologicznych. Warto więc o tym pamiętać, i np. tak dobierać kierunek ich wycierania, by minimalizować ryzyko przenoszenia bakterii.

Przez około miesiąc waginę myje się wacikami, by wszystkiego dobrze dosięgnąć. Nie należy używać maści antybiotykowej dużej niż 10 dni, potem wagina wytwarza własne środowisko i maść ciężko potem usunąć.

Po miesiącu można blizny smarować maścią z witaminą E, co pomaga zlikwidować szybko blizny - robią się cieniutkie. Po operacji nie miałam zbyt wielu siniaków - trochę u góry nad waginą, ale zeszły szybko, opuchlizna po 2 miesiącach też zeszła.

Klinika, w której byłam robi mało operacji dla osób K/M - około 10 rocznie, natomiast dla M/K - osiem tygodniowo. Operacja dla TS K/M kosztuje w Montrealu 40 tys. $ kanadyjskich.
edzamieszczono: 2008.09.06

szukaj

menu

najnowsze teksty

najnowsze posty

linki sponsorowane

możesz pomóc

Zapisz się do grupy mailowej

publikacje

wspierają nas

polecane

twoja transKARTA

kalendarium

! Oddziały i grupy Trans-Fuzji

! spotkania indywidualne

# pomoc psychologiczna

dla osób transpłciowych:
- w Krakowie
- w Poznaniu
- w Trójmieście
- w Warszawie
- we Wrocławiu

* pomoc prawna

myśli i cytaty

Życie jest za krótkie, aby być niewolnikiem ludzkich oczekiwań. Nie warto powstrzymać się od działań z obawy przed krytyką innych.
Antony Hegarty

Trans-Fuzja w necie

transgenderyzm

Można rozumieć jako praktykę przekraczania norm związanych z płcią. W takim ujęciu osoba transgenderowa to ktoś, kogo prezentacja płciowości przynajmniej czasami jest odmienna od oczekiwań kultury, w jakiej ta osoba żyje.

transpłciowość

Różnymi wariantami transpłciowości są:

transwestytyzm

Tego się nie leczy, można tylko zaakceptować. Lekarz, który będzie utrzymywał, że Cię z tego wyleczy, nie wie o czym mówi. Leczyć można tylko fetyszyzm transwestytyczny.

należymy do

generowano:
0.3419 s
  kontakt@transfuzja.org użwamy cookies »  
fundacja na rzecz osób transpłciowych
 
login

hasło

zapomniane hasłozarejestrujzaloguj