Ogłoszenia i apele

8. LGBT Film Festival


Rusza ósma edycja LGBT Film Festival. Od 21 kwietnia do 19 maja festiwalowe projekcje zawitają do kin w siedmiu największych ośrodkach w Polsce. Organizatorem imprezy jest Fundacja FilmGramm.

W tym roku, po raz ósmy świętować będziemy wyjątkowość filmów i kultury queer. Zobaczymy obrazy, które bezpośrednio opowiadają historię osób nieheteronormatywnych i niecisgenderowych: lesbijek, gejów, osób biseksualnych i transseksualnych, drag queens i wszystkich tych, którzy swoją tożsamość definiują poprzez odmienność.


Queer na świecie jest wartością kształtującą kulturę oraz świadomość współczesnego człowieka, jego różnorodność i wielowymiarowość, jego wolność i sens.

Festiwal pokazuje tę różnorodność i jest okazją do jej świętowania. Przybliża nam świat, do którego często tęsknimy, świat wolności i równości, poszanowania naszych praw i tożsamości, możliwości, które często pozostają w sferze naszych pragnień.


W naszej rzeczywistości szczególną wagę przywiązujemy do informacji, do dokumentu, do reportażu, do tego, co opisuje prawdę tego świata. Chcemy ten świat poznawać, a przede wszystkim zrozumieć.

Twórcy filmowi także tworzą swoje etiudy, dokumenty i reportaże filmowe, których zasadniczym celem jest nie tyle znaleźć odpowiedź, ale zadać odpowiednie pytanie. Stąd w tym roku zdecydowaliśmy się na znacznie większą liczbę filmów dokumentalnych. Pytamy o małżeństwa jednopłciowe, o transseksualność, o wykluczenia w środowisku LGBT.

Wszyscy jesteśmy inni, ale każdy z nas jest tak samo ważny!


Warszawa 21–27 kwietnia, Kinoteka

Poznań 21–26 kwietnia, Kino Muza

Łódź 21–27 kwietnia, Kino Bodo

Gdańsk 28 kwietnia – 4 maja, Klub Żak

Łódź 4–13 maja, Kino Przytulne

Wrocław 5–7 maja, Kino Nowe Horyzonty

Kraków 8–11 maja, Kino Pod Baranami

Katowice 11–19 maja, Kino Kosmos


www.LGBTfestival.pl



REPERTUAR


Artykuł Osiemnasty

Dlaczego w Polsce nie udało się wprowadzić prawa umożliwiającego formalizację związków jednopłciowych?

Tytuł pełnometrażowego dokumentu nawiązuje do art. 18 Konstytucji RP, zgodnie z którym ochronie podlega małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, co dla wielu przeciwników nowych regulacji jest równoznaczne z brakiem możliwości jakiegokolwiek uregulowania kwestii związków osób tej samej płci.

W filmie wzięło udział wielu wybitnych ekspertów, m.in.: prof. Ewa Łętowska, prof. Monika Płatek, Agnieszka Graff, prof. Zbigniew Lew-Starowicz, Agnieszka Holland.

„Artykuł osiemnasty” to nie tylko głos na temat praw osób LGBT, ale przede wszystkim rozmowa o polskiej demokracji i stanie debaty publicznej w ówczesnej Polsce.

Reż.: Bartosz Staszewski, scen.: Hubert Sobecki, Sławomir Wodzyński, zdj.: Bartosz Staszewski, Inga Pawłowska, wywiady: Ewa Tomaszewicz, Sławomir Wodzyński, 75', Polska 2017, dokument.

Premiera podczas 8. LGBT Film Festival 2017.


Apricot Groves

Aram, młody Ormianin, który od dzieciństwa mieszka w Stanach Zjednoczonych wraca do kraju pochodzenia, żeby oświadczyć się dziewczynie. Chłopiec w ciągu jednego dnia doświadcza wielu kultur, religii, widzi kontrasty w zróżnicowanym społeczeństwie, ale największe wyzwanie jest dopiero przed nim.

Reż. i scen.: Pouria Heidary Oureh, obsada: Narbe Vartan, Hovhannes Azoyan, Pedram Ansari, Aram Arabajyan, Maro Hakobyan, Samvel Sarkisyan, Mikayel Mikayelyan, Allison Gangi, zdj.: Ashkan Ashkani, muz.: Garegin Arakelyan, 78', Armenia 2016, dramat.

Pięć nominacji do międzynarodowych nagród filmowych.


Drag Becomes Him

Jerick Hoffer wyjeżdża z prowincjonalnego Portland i jako Jinkx Monsoon rzuca wyzwanie światu. Zabiera nas w podróż od Seattle i barów, gdzie zarabia parę dolarów, aż po wielki sukces i wygraną w piątym sezonie RuPaul Drag Race. Jinkx opowiada historię kultury drag queen, własnych lęków, pragnień, radości i smutków. Międzynarodowemu uznaniu i wielkiej sławie towarzyszy opowieść o wewnętrznej przemianie, którą Jinkx rysuje na swojej twarzy pudrem i maskarą.

Reż.: Alex Berry, scen.: Alex Berry, Basil Shadid, obsada: Jerick Hoffer, zdj.: Alex Berry, 82', USA 2015, dokument.


Fair Haven

James mieszka w domu z „demonami” oraz ojcem, który ma wobec niego wielkie plany. Po śmierci matki, chłopak poddany zostaje terapii konwersyjnej (leczeniu z homoseksualizmu), która mimo starań i zapewnień terapeuty nie przynosi żadnych efektów. Tym bardziej, że na horyzoncie pojawia się dawna miłość, chłopak o którym James bardzo chciał zapomnieć. Nie pomaga „terapia”, nie pomaga również dziewczyna, z którą James zaczyna się umawiać. Finalnie sam musi odkryć prawdę o sobie i zaakceptować to, kim jest.

Reż.: Kerstin Karlhuber, scen.: Jack Bryant, Kerstin Karlhuber, obsada: Tom Wopat, Michael Grant, Gregory Harrison, Jennifer Taylor, Josh Green, Lily Anne Harrison, zdj.: Jason Beasley, muz.: Christopher Farrell, 90', USA 2016, dramat.


Gender Troubles: The Butches

„Musisz być kobieca” – jeśli nie spełniasz tego warunku, pojawiają się kłopoty. Podwójne wykluczenie w przypadku lesbijek butch to problem, który z dystansem, dużą dozą humoru, a jednak całkiem serio przedstawia „Gender Troubles: The Butches”.

Społeczeństwo akceptuje tylko to, co nie wyróżnia się z tłumu. Czy kobieta les musi spełniać opresyjne standardy patriarchalnego heteronormatywu? Nawet jeśli zupełnie jej z nimi nie po drodze?

Historie nieheteronormatywnych kobiet, ich relacje z rodziną i bliskimi, pozycja w miejscu pracy i na osiedlu, a przede wszystkim problemy z jakimi muszą się zmierzyć we własnym środowisku, które bywa niekiedy dziwnie i ze zdwojoną mocą nieprzyjazne.

Reż. i scen.: Lisa Plourde, obsada: Lenn Heller, Sasha T. Goldberg, Stacy Reed, Alison Dailey, Lisa Plourde, Angie Evans, 55', USA 2016, dokument.

Nagroda Publiczności – Paris International Lesbian & Feminist Film Festival 2016.


HIV po polsku

Pomimo zwiększającej się z roku na rok świadomości społecznej Polaków, zagadnienie chorób przenoszonych drogą płciową (STD) – a w tym HIV/AIDS – pozostaje tematem tabu, tematem zastępczym, wreszcie tematem przemilczanym. W ten sposób liczba osób narażonych na transmisję wirusa rośnie. Milczenie nie jest bowiem rozwiązaniem. Historia pokazana w filmie toczy się wokół obecności HIV/AIDS w naszym kraju. Pyta o tolerancję i społeczne nastawienie wobec tego zagadnienia, o otwartość i w końcu o lęk, którego ofiarami padają nie tylko osoby żyjące z wirusem, ale także te, które funkcjonują w bańce niewiedzy lub ignorancji, które mówią: „Mnie to przecież nie dotyczy”.

Autor: Frank Myonk, współpraca: Sylwia Werner, 70', Polska 2017, dokument.

Premiera podczas 8. LGBT Film Festival 2017.


Holding the Man

Tim i John poznali się w czasach szkoły średniej. Znajomość początkującego aktora ze szkolnej grupy teatralnej i kapitana licealnej drużyny zmieniła się w głęboką relację, która przetrwała kolejne 15 lat. Ich związek przeszedł wiele trudnych chwil, związanych głównie z nietolerancją panującą w społeczeństwie.

Najtrudniejszym testem dla wspólnej przyszłości okaże się jednak diagnoza medyczna...

Reż.: Neil Armfield, scen.: Tommy Murphy, Timothy Conigrave, obsada: Ryan Corr, Sarah Snook, Francesco Ferdinandi, Craig Stott, Lee Cormie, Anthony LaPaglia, zdj.: Germain McMicking, muz.: Alan John, 127', Australia 2015, dramat.

18 nominacji do międzynarodowych nagród filmowych, sześć wygranych, w tym cztery dla najlepszego filmu, najlepszego scenariusza, najlepszego aktora (Ryan Corr).


Ka Bodyscapes

Indie, mizoginia i homofobia, świat przeludniony i pełen uprzedzeń. Troje młodych bohaterów: Haris, Vishnu i Sia walczy z uprzedzeniami wobec seksualności, cielesności i płci w patriarchalnym, heteronormatywnym społeczeństwie współczesnych Indii. Film przedstawia historię ich zmagań z codziennością oraz pragnienie bycia wolnym i szczęśliwym. Oglądamy ich walkę i chwile szczęścia, a także lęk przed całkowitym odrzuceniem i samotnością.

Reż. i scen.: Jayan Cherian, obsada: Adhithi, Tinto Arayani, Arundhathi, Nilambur Ayisha, Jason Chacko, zdj.: M.J. Radhakrishnan, muz.: Sunilkumar Pk, 99', Indie/USA 2016, dramat.


Kiki

„Kiki” znaczy impreza, ale nie zwyczajna, tylko taka w której możesz być tym, kim chcesz. Młodzi, czarnoskórzy nowojorczycy ze świata LGBT pozbywają się swoich codziennych tożsamości i wcielają w postacie, którymi chcą być. Odkrywają siebie i wolność. A potem tańczą.

25 lat od momentu, gdy voguing stał się fenomenem na skalę światową dzięki dokumentowi „Paris is burning” oraz Madonnie, która elementy tej kultury wykorzystała w teledysku do piosenki „Vogue” nowojorska scena ballroomowa diametralnie się zmieniła. Voguing przeniknął do mainstreamu, a kolorowa młodzież LGBT ze slumsów musiała szukać dla siebie bezpiecznej przestrzeni. Tą przestrzenią jest właśnie Kiki Scene, zupełnie nowa subkultura. Dokument pokazuje świat wielkiej radości, zabawy i śmiechu, ale też niekiedy ich konsekwencji.

Reż.: Sara Jordenö, scen.: Sara Jordenö, Twiggy Pucci Garcon, obsada: Chi Chi Mizrahi, Christopher Waldorf, Divo Pink Lady, Gia Marie Love, Izana „Zariya” Vidal, Kenneth „Symba McQueen” Soler-Rios, Twiggy Pucci Garçon, zdj.: Naiti Gámez, muz.: Michael Cox, 94', Szwecja/USA 2016, dokument.

Nagrody: Teddy – Najlepszy Film Dokumentalny, Berlinale 2016. Nominacja: Najlepszy Film Dokumentalny, Sundance Film Festival 2016.


Love Life & Screw Ups

Bollywoodzka wersja „Przyjaciół”. Dziewięcioro trzydziestolatków nie może bez siebie żyć. Codziennie widują się w kawiarni, śmieją i rozmawiają, zakochują i przeżywają dramaty. Łączy ich także lęk i skrywana tajemnica... Mansi i Payal – dla wszystkich są mieszkającymi ze sobą przyjaciółkami, dla siebie – kochankami. Od wielu lat dziewczyny ukrywają swoją miłość przed przyjaciółmi i przed matką Mansi, która oficjalnie jest działaczką na rzecz osób LGBT. Czy zaangażowana w sprawy gejów i lesbijek, wolna duchem kobieta może być jednocześnie konserwatywną matką dla swojej córki?

Reż. i scen.: Kapil Kaustubh Sharma, obsada: Zeenat Aman, Mita Vashishth, Dolly Thakore, Kapil Kaustubh Sharma, Yuvraaj Parashar, Diandra Soares, Sonali Raut, Sezal Sharma, Vibhoutee Sharma, Meghaa, Shipra Kasana, Mahi Sharma, zdj: Ram Singh, muz: Nikhil Kamath, producent: Yuvraaj Parashar, 99', Indie 2017, komedia, dramat.

Premiera podczas 8. LGBT Film Festival 2017.


Moje jest inne

Zbiorowym bohaterem filmu są rodzice i rodziny gejów i lesbijek. Słuchamy wielogłosu, z którego wyłania się szok i przerażenie w chwili, kiedy matka lub ojciec dowiadują się o homoseksualnej orientacji dziecka. Z upływem czasu, kosztem ogromnych zmagań, postawy rodziców ewoluują. Relacje ulegają przewartościowaniu, cierpienie zdaje się mieć inne źródło niż psychoseksualna orientacja dziecka. Tytułowe „Moje jest inne” zostaje opatrzone gorzkim znakiem zapytania. Śmiałe rozwiązania w warstwie formalnej podkreślają poczucie osaczenia i wyizolowania. Z przejmującej narracji wyłania się przemiana w postrzeganiu homoseksualności, jaka dokonała się w polskiej świadomości zbiorowej na przestrzeni ostatnich kilku dekad.

Reż.: Antoni Pałka, zdj.: Michał Pałka-Keff, muz.: Paweł Zawiślak, montaż: Marcin Szymański, produkcja: Kampania Przeciw Homofobii, Unlimited Film Operations, 47', Polska 2016, dokument.

Premiera podczas 8. LGBT Film Festival 2017.


Mój koniec świata

Eryk po kilku latach związku zostawia Filipa i znika bez śladu. Filip nie może poradzić sobie z nową sytuacją, odkłada całe życie na bok, czekając na jakikolwiek znak od chłopaka. Nie wie jeszcze, że nowy dzień przyniesie wiele refleksji, zmian i przełomowych decyzji. Jak długo jesteśmy w stanie walczyć o pierwszą miłość? Czy taka walka ma sens, kiedy czujemy, że wszystko już się wypaliło? Odpowiedzi na te właśnie pytania szuka Filip, zmierzając w stronę nowego początku.

Reż. i scen.: Kamil Krawczycki, obs.: Bartosz Ostrowski, Karol Kubasiewicz, Paweł Dobek, Magdalena Kaczmarek, Lena Schimscheiner, Katarzyna Herman, zdj.: Michał Kidawa, Alicja Gancarz, 40', Polska 2017, dramat.

Premiera podczas 8. LGBT Film Festival 2017.


Poszukiwacze” („Search Engines”)

Święta. Najgorsze dni w roku? Pełne udawanych uczuć i prób zachowania jakiejkolwiek diety. Z rodziną, daleko od tego, co nas ratuje na co dzień – telefonu. Bez możliwości ucieczki w komórkę musisz zmierzyć się sam ze sobą. Nie możesz liczyć nawet na niezobowiązującą pogawędkę na Grindr. Satyra na relacje społeczne, która pyta o podstawowe wartości i istotę obcowania z najbliższymi.

Reż. i scen.: Russell Brown, obsada: Joely Fisher, Natasha Gregson Wagner, Grace Folsom, Nicole Cummins, Michael Muhney, Ayumi Iizuka, zdj.: Christopher Gosch, muz.: Ryan Beveridge, 98', USA 2017, komedia.


Raoul Wallenberg Tragic Hero or Agent 103?

Raoul Wallenberg, szwedzki dyplomata i współpracownik The Refugee Board, w okresie między lipcem 1944 r. a styczniem 1945 r. ratował Żydów w Budapeszcie. Aresztowany przez Radzieckie Służby Wojskowe 17 stycznia 1945 roku, został uwięziony w Moskwie, a następnie przebywał w innych więzieniach radzieckich.

Nigdy nie wyszedł na wolność. Data jego śmierci do dziś nie jest znana. Dopiero w październiku 2016 r. szwedzki urząd podatkowy uznał go za osobę nieżyjącą. Raoul Wallenberg był gejem...

Film w oryginalnej wersji językowej: angielskiej, szwedzkiej, niemieckiej.

Reż. i scen.: Małga Kubiak, obs.: Alexi Carpentieri, Aleksandr Prowaliński, Miro Kaminsky, Caroline Lopatynsky, Daria Infantii, Małga Kubiak, Marta Konarzewska, Andrzej Słodkowski, Kim Lee, zdj.: Daria Infantii, 3x120', Szwecja 2017, dramat.

Premiera podczas 8. LGBT Film Festival 2017.


Samobójstwo” („Suicide Kale”)

Cztery lesbijki, dwie pary, jedno popołudnie, miły lunch. Co może pójść nie tak? A jednak... Na stole ląduje anonimowa kartka, a razem z nią pytanie: „Skoro wszystkie jesteśmy szczęśliwe, kto chce popełnić samobójstwo?” Detektywistyczna zagadka zakreśla coraz szersze koła niedomówień, tajemnic, skrywanych sekretów. Ujawnia prawdziwe uczucia, które nie zawsze są przyjemne dla osób z tego małego, przyjaznego sobie grona. Komedia podejrzeń i potyczek językowych, inteligentna zabawa, której główna zasada to pytanie: kim jestem ja i kim jesteś ty? W pytaniu tym nie ma słowa „my”.

Reż.: Carly Usdin, scen.: Brittani Nichols, obsada: Brianna Baker, Lindsay Hicks, Hayley Huntley, Brittani Nichols, Jasika Nicole, zdj.: Robin Roemer, muz.: Mauricio Escamilla, 78', USA 2017, komedia.


Yes, We Fuck!

Sześć autentycznych opowieści o różnorodnym seksie osób z dysfunkcjami cielesnymi. Bohaterowie mają różną seksualność i preferencje, łączy ich społeczne wykluczenie i uprzedzenia. Film przedstawia historie osób, dzięki którym rozumiemy, że nikt nie ma monopolu na seks i seks należy do każdego. Pokazuje nie tylko seks jako terapię ciała, ale także pozwala lepiej zrozumieć ludzką intymność.

Reż. i scen.: Antonio Centeno, Raúl de la Morena, 60', Hiszpania 2015, dokument.

Oficjalna selekcja Sundance 2015.


BLOK POLSKICH FILMÓW KRÓTKOMETRAŻOWYCH – 60 min

„Potrzeba”

Każdy czegoś potrzebuje. Zazwyczaj czegoś innego... Bohater filmu odkrywa czego tak naprawdę pragnie od niego dwójka jego przyjaciół.

Reż. i scen.: Wojciech Olchowski, obsada: Przemek Furdak, Maciej Rabski, Joanna Sobocińska, zdj.: Wojciech Olchowski, muz: „Everything's Ahead” – So I'm Jo, „Gold” – Zoe.LeelA, 5', Polska 2016, obyczajowy.


„Kim... But inside in the dark I’m aching to be free”

Historia Kim Lee pokazuje, że nie ma jednego przepisu na szczęście i każdy człowiek powinien sam ustalać jego reguły.

Film stanowi pracę dyplomową Magdaleny Wieczorek, którą zrealizowała w Pracowni Techniki i Sztuki Operatorskiej prof. Andrzeja J. Jaroszewicza na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Reż. i scen.: Magdalena Wieczorek, 10', Polska 2017, dokument.


„Honor”

Inspiracją do stworzenia tego filmu było opowiadanie Marka Hłaski „Miesiąc Matki Boskiej”.

Głównym bohaterem filmu jest nacjonalista, który nie zgadza się na odmienności, jakie według niego zaprzeczają jego ideałom.

Film został zrealizowany na Akademii Sztuki w Szczecinie na Wydziale Malarstwa i Nowych Mediów w Pracowni Filmu Eksperymentalnego pod opieką dr. hab. Huberta Czerepoka i mgr. Roberta Mleczki.

Reż. i scen.: Mateusz Żegliński, obsada: Piotr Bumaj, Adam Kuzycz, Tomasz Koszański, zdj.: Konrad Wujciów, 13', Polska 2016, dramat.


„Mój koniec świata”

Eryk po kilku latach związku zostawia Filipa i znika bez śladu. Filip nie może poradzić sobie z nową sytuacją, odkłada całe życie na bok, czekając na jakikolwiek znak od chłopaka. Nie wie jeszcze, że nowy dzień przyniesie wiele refleksji, zmian i przełomowych decyzji. Jak długo jesteśmy w stanie walczyć o pierwszą miłość? Czy taka walka ma sens, kiedy czujemy, że wszystko już się wypaliło? Odpowiedzi na te właśnie pytania szuka Filip, zmierzając w stronę nowego początku.

Reż. i scen.: Kamil Krawczycki, obsada: Bartosz Ostrowski, Karol Kubasiewicz, Paweł Dobek, Magdalena Kaczmarek, Lena Schimscheiner, Katarzyna Herman, zdj.: Michał Kidawa, Alicja Gancarz, 33', Polska 2017, dramat.

Premiera podczas 8. LGBT Film Festival 2017.


BLOK ZAGRANICZNYCH FILMÓW KRÓTKOMETRAŻOWYCH – 80 min

„Apollo”

Apollo jest zagubionym nastolatkiem w świecie ogarniętym szaleństwem kultu ciała, norm płci, wyznaczników normalności. Chce być prawdziwym mężczyzną. Mieć idealne ciało, być silnym i mieć dużego...

Reż.: Loic Dimitch, obsada: Victor Laupin, zdj.: Olivier Weinheimer, muz.: Etienne DosSantos & Pascal Boudet, 8', Francja 2016, komedia, dramat.


„Crossover”

Berlin, bar, kobieta i mężczyzna. Zaczyna się historia. Napięcie rośnie. Emocje zamieniają się w pożądanie. Kto jest kim w tym erotycznym melanżu? Krótki metraż o przekraczaniu płci pisarza i performera Bernharda Kempena.

Reż.: Bernhard Kempen, obsada: Bernhard Kempen, Malga Kubiak, Bonaventura, zdj.: Daria Infanti, muz.: Frankie Flowerz, 9', Niemcy 2017, obyczajowy.

Premiera podczas 8. LGBT Film Festival 2017.


„Curtain Down”

Niesamowita opowieść, której tematem są role społeczne, genderowe przeznaczenie, tożsamość, walka młodości ze starością, piękna z brzydotą. „Curtain Down” wystawia heteronormatywność na próbę sił, ale przede wszystkim szuka odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób postrzegamy płeć we współczesnym społeczeństwie.

Reż.: Emett Casey, obsada: Tristan Scott-Behrends, Margaret Cho, Matthew Dunlop, 17', UK 2016, dramat.


„Limina”

Binarność płci jest przekleństwem. Zwłaszcza dla chłopca, który nie rozumie dlaczego nie może być dziewczynką. Przepełniona dobrocią i empatią Alessandra chce pomóc światu, mimo że ten świat nie chce dostrzec w niej człowieka.

Reż.: Florian Halbedl, scen.: Florian Halbedl, Joshua M. Ferguson, obsada: Ameko Eks Mass Carroll, Laura Mennell, Lorne Cardinal, Chelsey Reist, Jim Shield, zdj: Mark Berlet, 15', Kanada 2016, dramat.


„Mario, Kike y David”

Mario i Kike umawiają się na seks. Niezobowiązująca przyjemność zamienia się w coś zupełnie przeciwnego...

Reż. i scen.: Miguel Lafuente, obsada: Gustavo Rojo, Almagro San Miguel, Mariu Bárcena, zdj.: Pancho Matienzo, muz.: Diego Gómez, Juan Carlos Arribas, 20', Hiszpania 2016, dramat.


„Shala”

Opowieść o chłopcu z sierocińca, który robi wszystko, aby zwrócić uwagę swoich potencjalnych adopcyjnych rodziców. Jego codzienność w sierocińcu to wyimaginowana przyjaźń z jedyną lalką Shalą.

Reż. i scen.: João Inácio, obsada: Tiago de Assis, Juliana Sinimbú, Bruno Carreira, Izabelli Vilhena, zdj.: Pancho Matienzo, muz.: Paulo José Campos de Melo, zdj.: Katia Coelho, 11', Brazylia 2016, dramat.


AMOS GUTTMAN – WSPOMNIENIE

Retrospektywa twórczości Amosa Guttmana. Reżyser urodził się w Transylwanii, w Rumunii. W wieku 7 lat wyemigrował do Izraela, gdzie potem studiował film na Beit Zvi.

W swoim niedługim życiu (zmarł w wieku 39 lat) wyreżyserował cztery filmy fabularne i trzy krótkometrażowe. Należał do grupy izraelskich reżyserów, którzy wzywali do utrzymywania w filmie najwyższych walorów estetycznych, kosztem późniejszej komercyjnej dystrybucji. Jego filmy cechowało szczególne powiązanie melancholii obrazu i dźwięku, specyficzny rodzaj wyboru treści, odrębna wrażliwość ujęcia tematu. Twórczość Amosa Guttmana nigdy dotąd nie była prezentowana na ekranach polskich kin.


Drifting” („Nagu'a”)

Debiut filmowy Amosa Guttmana z 1983 r. To pierwszy obraz o izraelskich gejach. Bohaterem tej opowieści jest Rubi, który mieszka z babcią i pracuje w sklepie spożywczym. Jego obsesją są filmy i mężczyźni, a największym pragnieniem, zostać reżyserem filmowym.

Reż.: Amos Guttman, scen.: Amos Guttman, Edna Mazia, obsada: Jonathan Sagall, Ami Traub, Ben Levin, Dita Arel, Boaz Torjemann, Mark Hassman, zdj.: Yossi Wein, muz.: Arik Rudich, 80', Izrael 1983, dramat.


Bar 51

Po śmierci matki rodzeństwo opuszcza rodzinny dom i wyrusza do Tel Avivu. Oboje zamierzają rozpocząć nowe życie. Poznają Apolonię, właścicielkę Baru 51, która ofiarowuje im pomoc i pracę. Apolonia – grana przez Edę Valerię Tal, pierwszą izraelską aktorkę transgenderową – pragnie bliskości mężczyzny, ale on ma jednak inne plany... Film utrzymany w estetyce obrazów Almodóvara i Fassbindera.

Reż. i scen.: Amos Guttman, obsada: Alon Aboutboul, Mosko Alkalai, Smadar Kilchinsky, Juliano Mer-Khamis, Irit Sheleg, Ada Valeria Tal, David Wilson, zdj.: Yossi Wein, muz.: Arik Rudich, 95', Izrael 1985, dramat.


Amazing Grace” („Hessed Mufla”)

Ostatni i jednocześnie najbardziej osobisty film Amosa Guttmana. Jego bohater, Jonathan przeprowadza się do Tel Avivu. Chce być z Mikim, młodym żołnierzem, który nieustannie go zdradza. Tę nierówną walkę przerywa pojawienie się Thomasa, tajemniczego mężczyzny, który wraca z Nowego Jorku, aby odwiedzić swoją matkę i babkę. Prawdziwy powód powrotu Thomasa do domu jest jednak zupełnie inny...

Reż. i scen.: Amos Guttman, obsada: Sharon Alexander, Aki Avni, Dvora Bartonov, Gal Hoyberger, Rivka Michaeli, Dov Navon, Karin Ophir, Hinna Rozovska, zdj.: Yoav Kosh, Amnon Zlayet, muz.: Arkadi Duchin, 95', Izrael 1992, dramat.



inf. pras.

edzamieszczono: 2017.04.20

szukaj

menu

najnowsze teksty

najnowsze posty

linki sponsorowane

możesz pomóc

Zapisz się do grupy mailowej

publikacje

wspierają nas

polecane

twoja transKARTA

kalendarium

! Oddziały i grupy Trans-Fuzji

! spotkania indywidualne

# pomoc psychologiczna

dla osób transpłciowych:
- w Krakowie
- w Poznaniu
- w Trójmieście
- w Warszawie
- we Wrocławiu

* pomoc prawna

myśli i cytaty

Życie jest za krótkie, aby być niewolnikiem ludzkich oczekiwań. Nie warto powstrzymać się od działań z obawy przed krytyką innych.
Antony Hegarty

Trans-Fuzja w necie

transgenderyzm

Można rozumieć jako praktykę przekraczania norm związanych z płcią. W takim ujęciu osoba transgenderowa to ktoś, kogo prezentacja płciowości przynajmniej czasami jest odmienna od oczekiwań kultury, w jakiej ta osoba żyje.

transpłciowość

Różnymi wariantami transpłciowości są:

transwestytyzm

Tego się nie leczy, można tylko zaakceptować. Lekarz, który będzie utrzymywał, że Cię z tego wyleczy, nie wie o czym mówi. Leczyć można tylko fetyszyzm transwestytyczny.

należymy do

generowano:
0.2652 s
  kontakt@transfuzja.org użwamy cookies »  
fundacja na rzecz osób transpłciowych
 
login

hasło

zapomniane hasłozarejestrujzaloguj