Opowiedz swoją historię!

"Mam na imię Jacek i mam 25 lat"


Z wykształcenia jestem magistrem prawa, pracuję w doradztwie podatkowym. Urodziłem się jako biologiczna kobieta.

Pierwsze wspomnienie dotyczące tego, jakiej jestem płci, które jestem w stanie wyodrębnić, pochodzi z chwili, kiedy miałem 5-6 lat. Początkowo rodzina traktowała z pobłażaniem niestereotypowe zachowania, potem mniej – bo czego innego się zaczyna oczekiwać od osoby w okresie dojrzewania. Wszyscy spodziewali się, że będę zdobywał w szkole najwyższe oceny i pierwsze nagrody w naukowych konkursach, że będę dumą rodziny. Dziesięć lat temu to była cała epoka – zanim Pani Anna Grodzka została posłem na Sejm etc. Mocno odmienna seksualność zdecydowanie nie pasowała do tego idealnego obrazu. Nigdy nie przyszła mi wtedy do głowy myśl, żeby porozmawiać z moimi rodzicami na temat tego, jak się czuję, bo chyba miałem przeczucie, że nie przyjęliby tego ze zrozumieniem.

Przez jakiś czas potem starałem się być jak wszyscy, zachowywać jak się osoba płci, której inni uważali, że jestem – ale tak się nie da robić wiecznie.

W przyszłości chciałbym zdać egzamin państwowy na doradcę podatkowego i świadczyć usługi klientom już jako profesjonalny pełnomocnik. Skończyłem stacjonarne studia na państwowej uczelni, w ten sposób wykorzystam zdobyte wykształcenie z korzyścią dla społeczeństwa. Przyjęcie ustawy mi to ułatwi, gdyż przewiduje ona obowiązek wydania poprawionych dyplomów ukończenia szkół wyższych. Po zakończeniu terapii hormonalnej zaczyna się też wyglądać jak osoba płci odczuwanej i konieczna jest zmiana dokumentów, które uwzględniają płeć określoną po urodzeniu – a kto widział pełnomocnika, który nie jest w stanie udowodnić własnej tożsamości? Dotychczasowe normy przewidują konieczność przeprowadzenia procesu cywilnego przeciwko własnym rodzicom. Mój ojciec nie określił się jednoznacznie, czy zgadza się na moją korektę płci, a jest z zawodu sędzią, jeśli więc będzie chciał, z pewnością okaże się wymagającym przeciwnikiem procesowym i znacząco przedłuży postępowanie w mojej sprawie.

Wejście w życie ustawy przyczyni się do pełniejszej realizacji prawa do życia, prawa do ochrony zdrowia, zakazu tortur i nieludzkiego lub poniżającego traktowania oraz prawa do słusznego procesu, gwarantowanych obywatelom przez Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej i ratyfikowane umowy międzynarodowe. Te akty normatywne nie określają osób transpłciowych jako osobnej kategorii, której przysługuje węższy zakres ochrony. Lege non distinguente nec nostrum est  distinguere. Jeśli ustawa nie rozróżnia, nie do nas należy rozróżnianie.

Jacek

edzamieszczono: 2015.08.02

szukaj

menu

najnowsze teksty

najnowsze posty

linki sponsorowane

możesz pomóc

Zapisz się do grupy mailowej

publikacje

wspierają nas

polecane

twoja transKARTA

kalendarium

! Oddziały i grupy Trans-Fuzji

! spotkania indywidualne

# pomoc psychologiczna

dla osób transpłciowych:
- w Krakowie
- w Poznaniu
- w Trójmieście
- w Warszawie
- we Wrocławiu

* pomoc prawna

myśli i cytaty

Życie jest za krótkie, aby być niewolnikiem ludzkich oczekiwań. Nie warto powstrzymać się od działań z obawy przed krytyką innych.
Antony Hegarty

Trans-Fuzja w necie

transgenderyzm

Można rozumieć jako praktykę przekraczania norm związanych z płcią. W takim ujęciu osoba transgenderowa to ktoś, kogo prezentacja płciowości przynajmniej czasami jest odmienna od oczekiwań kultury, w jakiej ta osoba żyje.

transpłciowość

Różnymi wariantami transpłciowości są:

transwestytyzm

Tego się nie leczy, można tylko zaakceptować. Lekarz, który będzie utrzymywał, że Cię z tego wyleczy, nie wie o czym mówi. Leczyć można tylko fetyszyzm transwestytyczny.

należymy do

generowano:
0.2691 s
  kontakt@transfuzja.org użwamy cookies »  
fundacja na rzecz osób transpłciowych
 
login

hasło

zapomniane hasłozarejestrujzaloguj