Relacje

Robocze spotkanie poświęcone założeniom do rządowego projektu regulacji dotyczących korekty płci


Przedstawienie rządowych propozycji założeń do rządowego projektu regulacji dotyczących korekty płci oraz wysłuchanie opinii strony społecznej były celem roboczego spotkania, które odbyło się 28 listopada w Ministerstwie Sprawiedliwości.

Stronę rządową reprezentował zespół zajmujący się pracami nad rządowym projektem zmian ustaw (zamiarem strony rządowej nie jest stworzenie projektu jednolitej ustawy dotyczącej korekty płci, lecz wprowadzenie zmian w kilku obowiązujących ustawach, które objęłyby regulacje dotyczące procedur korekty płci), kierowany przez wiceministra sprawiedliwości Michała Królikowskiego. Ze strony społecznej na spotkanie przybyli: działaczka społeczna Ewa Hołuszko, członek zarządu Stowarzyszenia Pracownia Różnorodności Przemek „Multilicus” Szczepłocki, prezeska Fundacji Trans-Fuzja Lalka Podobińska i rzecznik prasowy Fundacji Trans-Fuzja Edyta Baker. W spotkaniu uczestniczyli także przedstawiciele Biura Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania.


Wiceminister Królikowski przedstawił wyjaśnienie pozycji strony rządowej. Jak powiedział, obecna procedura korekty płci metrykalnej (w ramach której osoba transseksualna musi wytoczyć powództwo o ustalenie płci przeciwko swoim rodzicom) jest uwłaczająca, a sytuację tę trzeba zmienić. Pogląd ten podzieliły wszystkie osoby uczestniczące w spotkaniu. Następnie wiceminister wyjaśnił, że celem spotkania jest przedstawienie stronie społecznej najnowszej wersji założeń projektu zmian ustaw i poznanie jej opinii. Jak mówił, doszło do tego z szeregu przyczyn. Po pierwsze –  Ministerstwo Sprawiedliwości otrzymało nowe dane z Ministerstwa Zdrowia na temat dysforii płciowej. Rozwijając ten wątek Michał Królikowski dał do zrozumienia, że dotychczasowa krytyka pod adresem pomysłów jego resortu to wynik formułowania dotychczasowych propozycji dotyczących regulacji procesu korekty płci na podstawie nieaktualnych danych na temat transseksualności przekazanych przez Ministerstwo Zdrowia. Strona społeczna została także poinformowana o tym, że już minister sprawiedliwości Krzysztof Kwiatkowski (urzędujący w latach 2009–2010) chciał zająć się uregulowaniem tej kwestii i ministerstwo wysłało pisma w tej sprawie do pięciu innych resortów, w tym zdrowia, pracy oraz spraw wewnętrznych i administracji, jednak pozostały one bez odpowiedzi. Po drugie – impulsu do podjęcia nowej fazy przygotowań założeń projektowych dostarczyły sygnały płynące ze Światowej Organizacji Zdrowia, która pracuje nad nową edycją ICD i rozważa przy tym zmianę klasyfikację transseksualności. Po trzecie – spotkanie jest odpowiedzią ministerstwa na dotychczasową krytykę rządowych propozycji dotyczących regulacji procesu korekty płci. Założenia projektowe prezentowane do tej pory, w tym podczas konferencji zorganizowanej 5 listopada w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich, były krytykowane m.in. przez organizacje LGBTQ, w szczególności za brak ich konsultowania z samymi zainteresowanymi.

Przedstawione przez wiceministra Królikowskiego koncepcje projektowe opierają się na założeniu, że transseksualność stanowi przede wszystkim problem medyczny – niespójność pomiędzy płcią biologiczną a płcią odczuwaną. Deklarowanym przez Michała Królikowskiego celem postawionym przez przygotowujących założenia projektowe jest umożliwienie wszystkim osobom zainteresowanym usunięcie tej niespójności w sposób zgodny z prawem, szybszy niż dotychczas (zwłaszcza na etapie sądowym) oraz z pełnym poszanowaniem ich godności oraz przy wykazaniu jak najdalej idącej wrażliwości wobec nich i ich sytuacji przez osoby uczestniczące w proponowanej procedurze.

Aktualna koncepcja procedury korekty płci przedstawiona podczas spotkania przez wiceministra Królikowskiego różni się od prezentowanych wcześniej propozycji. W trakcie czteroipółgodzinnego spotkania przedstawiciele strony społecznej i Biura Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania zgłosili do przedstawionej koncepcji wiele uwag i propozycji zmian, które – według deklaracji zespołu wiceministra Królikowskiego – zostaną uwzględnione w toku dalszych prac nad założeniami projektowymi.


Przedstawiona przez wiceministra Królikowskiego aktualna koncepcja obejmuje następujące etapy (poniżej przedstawiono jedynie główne kwestie omówione podczas spotkania – w brzmieniu, które uwzględnia przyjęte przez Ministerstwo Sprawiedliwości postulaty strony społecznej):

1. Rozpoznanie transseksualności u danej osoby, w tym zebranie dokumentacji medycznej potwierdzającej to rozpoznanie. Zaproponowano, by lekarzem prowadzącym mógł być także lekarz innej specjalności niż seksuologia (np. psychiatra).

2. Wniosek lekarza prowadzącego do komisji weryfikującej rozpoznanie, składany do dowolnej okręgowej izby lekarskiej (nie musiałaby to być izba najbliższa miejscu zamieszkania osobie transseksualnej). Wniosek byłby dopuszczalny w stosunku do osób, które ukończyły 16 lat. Wraz z wnioskiem komisja otrzymywałaby dokumentację medyczną osoby transseksualnej, a w ustawie określone byłoby minimum wymaganej dokumentacji.

3. Weryfikacja rozpoznania przez trzyosobową komisję w składzie: lekarz psychiatra ze specjalizacją seksuologiczną, lekarz psychiatra z inną specjalizacją i psycholog ze specjalizacją seksuologiczną. Skład komisji byłby wyłaniany przez losowanie z list lekarzy i psychologów prowadzonych przez – odpowiednio – Naczelną Izbę Lekarską i Polskie Towarzystwo Psychologiczne. Komisja spotykałaby się w okręgowej izbie lekarskiej, do której trafił wniosek lekarza prowadzącego (innymi słowy: komisja przyjeżdżałaby do osoby transseksualnej, a nie na odwrót). Potwierdzenie rozpoznania przez komisję (podobnie jak odmowa potwierdzenia) następowałoby w drodze decyzji administracyjnej. Komisja rozstrzygałaby na podstawie dokumentacji medycznej złożonej razem z wnioskiem. Komisja rozstrzygałaby większością głosów. Na podjęcie decyzji komisja miałaby trzy miesiące od wpływu wniosku lekarza prowadzącego, a termin ten nie mógłby zostać przedłużony. Droga odwoławcza od decyzji komisji przebiegałaby dwutorowo. Osoba niezadowolona z decyzji komisji mogłaby zaskarżyć ją do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub składać ponowny wniosek do komisji – zaproponowano, by wówczas był on skierowany do innej izby lekarskiej, a z losowania składu komisji wyłączone byłyby osoby, które wchodziły w skład komisji, która wydała kwestionowany werdykt. Decyzja komisji potwierdzająca rozpoznanie transseksualności byłaby ważna bezterminowo.

4. Potwierdzenie rozpoznania przez komisję otwierałoby drogę do trzech rzeczy, przy czym każda z nich jest niezależna od pozostałych. Po pierwsze – osoba transseksualna mogłaby poddać się zabiegowi chirurgicznemu dopasowującemu jej płeć biologiczną do płci psychicznej, a lekarz przeprowadzający taki zabieg nie ryzykowałby oskarżenia z art. 156 kk. Po drugie – osoba transseksualna mogłaby wystąpić do sądu o korektę płci metrykalnej. Po trzecie: osoba transseksualna mogłaby wystąpić do gminy o wystawienie dokumentu ze zdjęciem, który wyjaśniałby jej status i ucinał spekulacje dotyczące jej tożsamości, które mogłyby się pojawić w razie rozbieżności między wyglądem tej osoby a zdjęciem z dowodu osobistego (tym samym decydowałaby się na dobrowolny test realnego życia, którego długość zależna by była od jej własnego uznania). Dokument ten byłby okazywany razem z dowodem osobistym. Wystawienie  dokumentu byłoby bezpłatne.

5. Wystąpienie do sądu o korektę płci metrykalnej byłoby możliwe jedynie wobec potwierdzenia rozpoznania transseksualności przez komisję. Poza tym korekty można by było dokonać jedynie wobec osób, które ukończyły 18 lat i są stanu wolnego. W sprawie orzekałby sąd okręgowy właściwości ogólnej, w składzie jednego sędziego, w postępowaniu nieprocesowym. Sąd mógłby prowadzić postępowanie dowodowe, ale intencją Ministerstwa Sprawiedliwości jest ograniczenie postępowania sądowego do jednego posiedzenia, na którym sąd weryfikowałby, czy spełnione zostały przesłanki korekty, tj. czy osoba ukończyła 18 lat, jest stanu wolnego i czy komisja potwierdziła rozpoznanie transseksualności. Dokonanie zabiegu chirurgicznego dopasowującego płeć biologiczną do płci psychicznej nie byłoby warunkiem wystąpienia do sądu o korektę płci metrykalnej.

6. Skutkiem orzeczenia sądu byłoby sprostowanie aktu urodzenia (strona społeczna postuluje zastąpienie sprostowania przez wystawienie nowego aktu urodzenia, co ministerstwo rozważy), co otwierałoby drogę do nadania nowego numeru PESEL i wystawienia nowych dokumentów – od dowodu osobistego, przez prawo jazdy i świadectwa pracy (strona społeczna zaproponowała, by ich sprostowanie leżało w gestii aparatu państwowego, tj. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych), po świadectwa ukończenia szkół.


Ministerstwo Sprawiedliwości umieści w założeniach projektu refundację zabiegu chirurgicznego dopasowującego płeć biologiczną do płci psychicznej. Zastrzeżono przy tym, że decyzja w tej sprawie należy do Ministerstwa Zdrowia. Lalka Podobińska przypomniała, że ze strony resortu zdrowia padła deklaracja (zapewnienie?), że refundacja będzie. Ministerstwo Sprawiedliwości nie mogło jednak potwierdzić, że jest to pewne.

Ministerstwo Sprawiedliwości nie przewiduje:
– rezygnacji z udziału sądu w korekcie płci metrykalnej i nie przyjęło propozycji strony społecznej, aby decyzję w tym zakresie powierzyć komisji weryfikującej rozpoznanie transseksualności (po rozszerzeniu składu tej komisji np. o sędziego),
– umożliwienia wystąpienia do sądu o korektę płci metrykalnej przed ukończeniem przez osobę transseksualną 18 lat,
– umożliwienia złożenia lekarzowi prowadzącemu wniosku do komisji przed ukończeniem przez osobę transseksualną 16 lat.

Podczas spotkania nie rozmawiano na temat poselskiego projektu ustawy o uzgodnieniu płci (druk sejmowy nr 1469), którego pierwsze czytanie zaplanowane zostało na 3 grudnia. Wiceminister Królikowski nie wykluczył jednak, że sejmowe prace nad projektem poselskim mogą zostać wstrzymane do czasu, aż powstanie projekt rządowy, tak aby Sejm mógł procedować nad oboma projektami.

Ministerstwo Sprawiedliwości naniesie na projekt założeń do regulacji procesu korekty płci wszystkie uwagi i propozycje, które padły podczas spotkania i które zostały przyjęte, a następnie prześle poprawiony projekt wszystkim osobom uczestniczącym w spotkaniu. W dalszej kolejności planowane jest sporządzenie projektów zmian ustaw, przekazanie go do uzgodnień międzyresortowych i konsultacji społecznych.

Tekst i zdjęcia:

Przemek „Multilicus” Szczepłocki, Edyta Baker

edzamieszczono: 2013.12.01

szukaj

menu

najnowsze teksty

najnowsze posty

linki sponsorowane

możesz pomóc

Zapisz się do grupy mailowej

publikacje

wspierają nas

polecane

twoja transKARTA

kalendarium

! Oddziały i grupy Trans-Fuzji

! spotkania indywidualne

# pomoc psychologiczna

dla osób transpłciowych:
- w Krakowie
- w Poznaniu
- w Trójmieście
- w Warszawie
- we Wrocławiu

* pomoc prawna

myśli i cytaty

Życie jest za krótkie, aby być niewolnikiem ludzkich oczekiwań. Nie warto powstrzymać się od działań z obawy przed krytyką innych.
Antony Hegarty

Trans-Fuzja w necie

transgenderyzm

Można rozumieć jako praktykę przekraczania norm związanych z płcią. W takim ujęciu osoba transgenderowa to ktoś, kogo prezentacja płciowości przynajmniej czasami jest odmienna od oczekiwań kultury, w jakiej ta osoba żyje.

transpłciowość

Różnymi wariantami transpłciowości są:

transwestytyzm

Tego się nie leczy, można tylko zaakceptować. Lekarz, który będzie utrzymywał, że Cię z tego wyleczy, nie wie o czym mówi. Leczyć można tylko fetyszyzm transwestytyczny.

należymy do

generowano:
0.6564 s
  kontakt@transfuzja.org użwamy cookies »  
fundacja na rzecz osób transpłciowych
 
login

hasło

zapomniane hasłozarejestrujzaloguj